راهی برای متفاوت بودن

به جرات می‌توانم بگویم بسیاری از راه‌های متفاوت بودن، همان مسیرهایی هستند که اکثریت مردم از تجربۀ آن‌ها گله می‌کنند و وجودشان را نامناسب می‌دانند (همان اکثریتی که گمان می‌کنند جزو اکثریت مردم نیستند).

یکی از این مسیرهای ناخوشایند برای اکثریت مردم، نبود زمان کافی برای انجام کارهاست.

زمان بی‌امان کم می‌آید، کارها مرتب از زمان جا می‌مانند، برنامه‌ها درست و حسابی پیش نمی‌روند و فکر سنگین می‌شود از بی‌حواسی دنیا به فرصت‌هایی که بی‌رحمانه کم و کمتر می‌شوند.

یکی از بهترین راه‌ها برای متفاوت بودن، درک ارزش کمبود زمان و استفادۀ درست از آن است.

نمی‌توان کارهای ارزشمندی انجام داد و با مشکل کمبود زمان برخورد نکرد. این فکر درست مانند این است که بخواهی شنا کنی اما خیس نشوی.

وقتی به کمبود زمان به دیدۀ قوت و راهی برای متمایز شدن می‌نگریم، انرژی خود را به جای گله‌مندی از زمین و زمان، صرف انجام بهینۀ کار در زمان محدود می‌کنیم.

هنرمند کسی است که با آگاهی از کمبود زمان، به دل آن می‌زند و ارزش می‌آفریند. اغلب اوقات از دل این زمان‌ها آثاری به وجود می‌آیند که به مراتب، دل‌محورتر و بارورترند.

حتی اگر خروجی کار بد باشد، انجام آن در زمان محدود، ارزشمند و قابل‌ستایش است.

یادگیری با ناهید عبدی در تلگرام

1 دیدگاه

  1. هیراد

    ۱۳۹۶-۱۰-۱۰ at ۲:۲۸ ق.ظ

    میخواستم داستانم رو طی سه ماه تموم کنم سه ماه تموم شد و من تازه ب وسط داستان رسیدم و دیگه ایدهها مث قبل تراوش نمیکنن

پاسخ دهید