یک پیشنهاد جالب برای تعطیلات

«تعهد به درست زندگی کردن، بهاری می‌سازد که از نوک انگشتان کوتاه و نازک هرروزش، جوانه‌ای از معنا بیرون می‌زند».

چگونه می‌توانم به این روزهای بی‌نام دراز‌نفسِ تمام‌نشدنی هویت ببخشم؟

گاهی احساس می‌کنی لَخت فروافتاده‌ای هستی که نای جمع و جور کردن خودش را هم ندارد، لازم است تلنگری خلاقانه به خود بزنی و هوشیار و سرشار، روزهای خوب بیافرینی.

با خودم فکر می‌کردم خلاقیت را بیشتر از کجا می‌توانم وام بگیرم؟

در ذهنم مشغول بررسی این موضوع بودم که وقتی تحت فشار هستم، خلاقیت بیشتر خودنمایی می‌کند یا وقتی کنترلی بر من نیست و آزادانه فکرم را رها می‌کنم تا هرکجا می‌خواهد پرسه بزند؟

مدتی رفتار خودم را پایش کردم و به نتیجۀ جالبی رسیدم.

تحت شرایط فشار و کمبود زمان، خلاقیت چاره‌ای ندارد جز اینکه از این تنگنا بیرون بزند و خودی نشان دهد. از طرفی، با یک فکر رها و آزاد که از ناخودآگاه و نیروی الهام قدرت می‌گیرد، می‌توان فراتر از مرزهای خلاقیت رفت.

به این ترتیب تلاش کردم این دو را باهم ترکیب کنم تا به نتیجۀ زیبایی رسیدم.

می‌توانیم در شرایطی از فشار خودساخته و یک‌هفته‌ای، بدون اینکه کنترلی از جانب نیرویی بیرونی داشته باشیم، خلاقیت خود را آزادانه بروز دهیم. به این ترتیب که یک عنوان برای طول هفتۀ خود انتخاب کنیم و کل روزهای هفته را به آن اختصاص دهیم؛ یعنی تلاش کنیم این کلمه را طی یک هفته زندگی کنیم.

به این ترتیب، فکرهای پراکنده و بی‌مناسبت می‌فهمند در این روزها راه به جایی نمی‌برند و بار خود را برمی‌دارند و دور می‌شوند. این یک کلمه، به هفتۀ ما جهت و معنا می بخشد.

خیلی فرق می‌کند هفته‌ای را همین طور بگذرانیم و بسوزانیم یا بر اساس طرحی در ذهن، همچون ستاره‌ای قطبی و راهنما، به آن جهت بدهیم. خصوصاً برای کسی که عادت دارد همیشه کورمال کورمال راهش را پیدا کند.

«زیستن پیوسته و آگاهانه، تن زندگی را می‌شکافد و از روشنایی فکر تغذیه می‌کند».

یادگیری با ناهید عبدی در تلگرام

پاسخ دهید