راهی برای افزایش عزت‌نفس

چند وقت پیش مشغول خواندن درس‌هایی دربارۀ عزت‌نفس بودم. ازآنجاکه عادت دارم عصارۀ نوشته‌ها را یک‌جمله‌ای و یک‌کلمه‌ای کنم تا بتوانم چند روزی را راحت‌تر با آن‌ها سپری کنم، نتیجۀ مطالعاتم را فعلاً در یک کلمه جای داده‌ام: پذیرش خویشتن.

به این معنا که به‌دوراز ظاهرسازی، قادر باشم خودم را با همۀ کاستی‌ها و نواقصم، به رسمیت بشناسم و دوست داشته باشم.

عزت‌نفس بالا، یعنی هر بار از اشتباهاتم غافلگیر نشوم و برایم نامنتظر نباشد. هیاهویی درونی در من شکل نگیرد و بتوانم با ذهنی پذیرا به سراغِ قضاوتِ خودم بروم.

گاهی هوای ذهنمان طوفانی است، گاهی زمین باورهایمان خشک و عبوس است و گاهی مدام باران بی‌رمقی می‌بارد. پذیرش یعنی فضایی برای همۀ بی‌حوصلگی‌ها و خودِ ناتوانمان در نظر بگیریم.

پذیرش تمام و کمال خودمان به ما یادآوری می‌کند که مانند ماشین‌هایی نیستیم که هرروز بر یک سبک و سیاق بمانیم. قرار است افت و خیزهای ما مانند ثباتمان، جذابیت داشته باشد.

زبانی که باید با خودمان حرف بزنیم، زبان همدلی است. اگر می‌خواهیم خودِ واقعی‌مان را جستجو کنیم، نه در حالت فرزانگی به دنبال خودمان کفش پاره کنیم و نه در بی‌قیدی و سست بودنمان. خودِ واقعی ما، سراسر این طیف است.

گاهی قلاب فکر و جسممان به دل‌مردگی و بی‌رمقی گیر می‌کند. باید اجازه دهیم مدتی آویزان بماند. پذیرش یعنی مانع تکۀ بدِخودمان نشویم. وقتی مقابل خودمان مانع می‌چینیم، عزت‌نفسمان کوتاه می‌آید.

گاهی مثل شکارچی در کمین خودمان می‌نشینیم و با هر تکان ناملایمت، قدری از هویت خودمان را می‌کُشیم. داستان عزت‌نفس به ما یادآوری می‌کند، می‌توان بدیهی و بی‌واسطه، قدردان همۀ جنبه‌های بد و خوب وجودمان باشیم.

عضویت در کانال تلگرام ناهید عبدی

4 دیدگاه

  1. محسن فهمیده

    ۱۳۹۶-۱۱-۲۶ at ۱۱:۵۲ ق.ظ

    عزت نفس یعنی بودن با خودمان با همه بودن هایمان و نبودن هایمان و شناختن این بودن ها و نبودن هاست که بودنمان را به اثبات می رساند. با تشکر از این بیان زیبایتان

    1. ناهید عبدی

      ۱۳۹۶-۱۱-۲۸ at ۱۰:۳۳ ب.ظ

      ممنون از همراهی ارزشمند شما

  2. محمدرضا معراجی

    ۱۳۹۶-۱۱-۲۶ at ۱۱:۵۷ ق.ظ

    سلام خانم عبدی
    از خواندن متن زیباتون و ترکیب کلمات زیباتون لذت بردم
    واقعیتش مدتی است پیگیر سایت و کانالتون و اکانت متممتون هستم و خوشحالم که اینقدر در متمم فعالید
    وبلاگی دارم و معمولا ۴ روز در هفته درش می نویسم البته پراکنده( به جز ۱۰ روز اخیر به دلیل گرفتاری هایی که داشتم).
    اما دوست دارم ترکیب کلمات بهتری داشته باشم
    وقتی جمله “گاهی هوای ذهنمان طوفانی است، گاهی زمین باورهایمان خشک و عبوس است و گاهی مدام باران بی‌رمقی می‌بارد. پذیرش یعنی فضایی برای همۀ بی‌حوصلگی‌ها و خودِ ناتوانمان در نظر بگیریم.” را خواندم از ترکیب و تمثیل زیبایتان لذت بردم و می خواهم به سمت نوشتن به این شکل پیش برم
    منتظر پیشنهادهاتون و راه هایی که به نظرتون لازمه طی کنم هستم
    با احترام

    1. ناهید عبدی

      ۱۳۹۶-۱۱-۲۸ at ۱۱:۳۹ ب.ظ

      سلام دوست متممی عزیز
      خیلی ممنون از لطف شما، از نظرات محبت آمیز و گرمتون و همراهی ارزشمندتون.
      راستش فکر می کنم نوشته هایی که برای من جذاب هستند، عموما چند نکته رو نویسنده هاشون رعایت می کنند:
      مهم ترین نکته اینکه زیاد مطالعه می کنند. خوندن کتاب های غیرداستانی، داستانی و برخلاف باور عموم، خواندن رمان، خیلی می تونه دایره لغات رو افزایش بده.
      فکر می کنم مطالعه کردن با نیت یادگیری و حساس شدن روی کلمات، خیلی می تونه نتایج بهتری خلق کنه.
      تعهد به یادگیری کلمات جدید هم خیلی کمک کننده است. اگر برای یادگیری روزانۀ ۳ لغت جدید زمان بگذارید، فکر می کنم نتایج خیلی خوبی رو در کوتاه مدت شاهد خواهید بود.
      نویسنده هایی که خوب می نویسند، بدون استثنا یک وجه مشترک دارند: عاشق نوشتن هستند. عاشق متنی هستند که خلق می کنند و از چیزهایی می نویسند که باورش دارند و عمیقا تجربه اش کردند.
      و فکر می کنم اگر خیلی روی زیبانوشتن حساس نباشیم، اتفاقا بهتر می نویسیم. ترس از جذاب نشدن متنف خودش می تونه یک عامل بازدارنده باشه.

پاسخ دهید