معیارهایی برای رابطۀ عاطفی سالم

اولین معیار سلامت یک رابطۀ عاطفی این است که نیاز به معیارهای بیرونی نداشته باشد.

وقتی شروع می‌کنیم برای چیزی حدومرز تعیین می‌کنیم، یعنی در قدم اول قبول کرده‌ایم که این موضوع، هویت و روح قابل‌تعریفی ندارد و به همین دلیل مجبوریم آن را در قالب‌های از پیش تعیین‌شده بریزیم.

رابطۀ عاطفی برای هر شخصی، شبیه اثر انگشت او، خاص و منحصربه‌فرد است. هیچ‌کسی شبیه دیگری نبوده و نیست و نمی‌توان برای آدم‌های متفاوت، معیارهای یکسانی در رابطه تعریف کرد.

رابطه مثل پازلی نیست که قرار باشد هر قطعه را درست سر جایش قرار بدهیم و برای اینکه درنهایت تصویر کاملی از آن بسازیم، مجبور باشیم معیارهای گذشته را حفظ کنیم و تغییر ندهیم.

رابطۀ عاطفی سالم بیشتر شبیه بوم سفیدی است که دو نفر هم‌زمان آن را به تصویر می‌کشند. تصویری که قرار نیست حتی برای دیگران خوشایند باشد اما رنگ به رنگ و حرف به حرف، می‌تواند برای نقاش لذت‌بخش باشد.

کسانی که معیارهای رابطه‌شان را خودشان تعیین می‌کند، این رابطه را مانند گذرگاهی نمی‌بینند که قرار است به سلامت از آن عبور کنند بلکه آن را شبیه اقامتگاهی می‌بینند که بهترین اتفاقات زندگی‌شان، در آنجا رقم می‌خورد.

اتفاقاتی مثل رشد کردن، ایجاد حس کامل بودن، بی‌نیازی، لمس انسانیت، آرامش، داشتن حق انتخاب و ایجاد محدودیت‌های بدون جبر و خودساخته.

معیار خوبی که می‌تواند نشان دهد الآن در رابطه‌ای سالم هستی یا نه می‌تواند این سؤال باشد که «اگر در حق انتخاب مجدد برای رابطۀ عاطفی‌ات، هیچ محدودیتی نداشتی، باز هم به همین رابطه ادامه می‌دادی؟»

آلن دوباتن  در مجموعه ۱۰۰ پرسش سؤالاتی را مطرح می‌کند که فکر می‌کنم جواب خیلی از آن‌ها، در یک رابطۀ عاطفی سالم قابل‌تعریف باشد:

یکی از معلمان مهم زندگی‌ات را، غیر از معلم‌های مدرسه توصیف کن؟

از بین کسانی که با آن‌ها نشست‌وبرخاست داری، چه کسی بهترین صفات تو را شکوفا می‌کند؟

شگفت‌انگیزترین گفت‌وگویی که تابه‌حال داشته‌ای، چه بوده؟

چه کسی بزرگ‌ترین لطف‌ها را در حق تو کرده است؟

چه کسی رؤیاهای خوب تکرارشونده برایت ایجاد می‌کند؟

پروپاقرص‌ترین هواخواه تو کیست؟

بیش‌ترین وقتی‌که از خنده ریسه رفتی، کِی و با چه کسی بوده؟

بهترین شب عمرت چه شبی بوده؟

بیش از همه، در کنار چه کسی احساس راحتی می‌کنی؟

آیا در این مرحله از زندگی‌ات، همان‌جایی هستی که می‌خواستی باشی؟

عضویت در کانال تلگرام ناهید عبدی

2 دیدگاه

  1. سجّاد رحیمی مَدیسه

    ۱۳۹۷-۰۱-۲۴ at ۴:۵۳ ب.ظ

    مطلب مفیدی بود اما یک اشکال این مطلب دارد: توجه تمام به انسان بدون توجه به معیارهای اخلاقی و خدایی
    فرض کنید یک آقا با همسرش ازدواج می کند و همسر او در یک سانحه تصادف فلج می شود و زیبایی خود را هم از دست می دهد…طبق این یادداشت اگر این پرسش سوال شود:
    «اگر در حق انتخاب مجدد برای رابطۀ عاطفی‌ات، هیچ محدودیتی نداشتی، باز هم به همین رابطه ادامه می‌دادی؟»
    قاعدتا باید مرد، زن را رها کند و برود..!
    و همین سوال می تونه سوالات دیگه را در این نگاه به چالش بکشه…
    گاهی بداخلاقی و حتی رابطه عاطفی غیرسالم امتحان خداست…آیا باید زود صورت مساله را پاک کنیم؟

    1. ناهید عبدی

      ۱۳۹۷-۰۱-۲۷ at ۱:۱۱ ق.ظ

      جناب آقای رحیمی عزیز
      ممنون که وقت می ذارید و مطالب رو با این دقت دنبال می کنید.
      اتفاقا در شرایطی که شما عنوان کردید و با توجه به سوالی که در متن آوردم، قاعدتا به معیارهای موندن در این رابطه خدشه ای وارد نشده و اصولا اگر رابطه سالم باشه باید بعد از این اتفاق هم ادامه دار باشه. اگر رها شدن و ترک رابطه اتفاق می افته، این اتفاق بهانه بوده نه دلیل.
      اگه هیچ محدودیتی برای انتخاب وجود نداشته باشه و باز هم چنین رابطه ای ادامه پیدا کنه، یعنی این رابطه عاطفی سالم بوده و هست.
      متوجه نشدم چرا برعکس متوجه منظور من شدید. چون جایی در متن نگفتم که اگر حق انتخاب دوباره داشتید، از این فرصت استفاده کنید و برای به هم زدن رابطه شتاب کنید و صورت مسئله رو سریع پاک کنید.

پاسخ دهید