چرا همیشه وقت کم می‌آوریم؟+راهکار

تابه‌حال دقت کرده‌اید از عدالت زمان و اینکه بین همه یکسان تقسیم شده است کمتر حرف زده می‌شود اما خیلی‌ها از بی‌عدالتی اوضاع زندگی‌شان و دستاوردهای دیگران می‌توانند ساعت‌ها گله کنند.

همین خیلی‌ها در بین این گله‌مندی‌ها حتی فرصت ندارند که نیم‌نگاهی به این مسئله بیندازند که با زمانشان چه کرده‌اند.

فکر می‌کنم رابطۀ مستقیمی بین حجم کارهایی که یک فرد انجام می‌دهد و زمانی که در اختیار دارد، برقرار است. به طوری که هر چه پرکارتر، پرمشغله‌تر و درگیرتر می‌شویم، زمان بیشتری برای انجام کارها داریم.

و البته هر چه بیکارتر می‌شویم یا کارهای مهمی برای انجام دادن نداریم، بیشتر وقت کم می‌آوریم. زمان برایمان مثل برندۀ دو ماراتون می‌شود که هیچ‌وقت به آن نمی‌رسیم.

البته این مسئله عمومیت ندارد اما اگر پای حرف‌های کسانی بنشینید که مدام از کمبود وقت گله می‌کنند و بعد چندساعتی زمان بگذارید و خروجی کارشان را نگاه کنید، متوجه می‌شوید اتفاقاً کار خاصی هم انجام نمی‌دهند.

برعکس، افراد پرکار را نگاه کنید که گاهی حجم دستاورد یک سالشان می‌تواند معادل کل کاری باشد که فردی دیگر طی یک عمر زندگی انجام می‌دهد. کمتر از این افراد می‌شنوید که وقت کم است، زمان ندارم یا گرفتارم.

البته گله از بی‌زمانی خیلی وقت‌ها دروغ هم نیست. مسائلی وجود دارد که اگر این افراد گله‌مند و همیشه ناراضی و به زعم خودشان پرمشغله، به آن پی ببرند احتمال دارد که بتوانند سهم بیشتری از زمانی را بردارند که برای همه به صورت یکسان تقسیم‌شده است:

  • وقتی مجبوری تحت فشار رشد کنی

مثل وقتی می‌خواهی وزنه را زمین بگذاری اما می‌دانی درست زمانی که سوزش و درد را حس می‌کنی، وقت رشد کردن عضله است، در مورد توانایی‌ها و قابلیت‌هایی که داری هم همین اتفاق می‌افتد.

درست زمانی که به تو برمی‌خورد، ناراحت می‌شوی، گیر می‌افتی، چاره‌ای نداری، درست همین لحظات است که عضلات قابلیت‌های جدیدی در تو رشد می‌کند.

مجبور می‌شوی بهتر و بیشتر عمل کنی. مجبوری متفاوت‌تر از قبل شوی. مجبوری خیلی از خرافات مربوط به تمرکز و جذب را کنار بگذاری و آستین‌ها را بالا بزنی و کاری برای زندگی‌ات انجام دهی. مهم نیست زمان چقدر است. مهم این است که این کار باید انجام شود.

  • وقتی قربانی کردن را یاد می‌گیری

وقتی هدفی والا، انگیزه‌بخش و برتر داری، مجبوری در ۲۴ ساعت شبانه‌روز کاری مفید برای هدفت انجام دهی. به هر ترتیب شده و با هر شرایطی. برای هر آنچه برایت مهم است قربانی کردن را یاد می‌گیری.

می‌فهمی که می‌ارزد از خیلی از چیزهای بی‌ارزش چشم‌پوشی کنی. خیلی از خوشی‌های زودگذر را حذف می‌کنی و یاد می‌گیری برای به دست آوردن باید از دست دادن را تمرین کنی.

  • وقتی مدیریت زمان را فراموش می‌کنی

نمی‌دانم تابه‌حال چند بار برایتان پیش‌آمده عزم خود را جزم کنید و یک برنامۀ مدیریت زمان درست و حسابی ترتیب بدهید. احتمالاً درست نمی‌دانید اما خوب یادتان است که چندین بار این برنامه‌ها را نادیده گرفته‌اید و به زندگی عادی و روزمره‌ای که داشته‌اید، برگشته‌اید.

روزمرگی ما باید این قدر معنادار باشد که به امید روزهای خارق‌العاده در آینده نشینیم.

چگونه است که روزمرگی عزیز می‌شود و چه چیزی باعث می‌شود مدیریت زمان با همۀ ابهتی که دارد، رنگ ببازد؟

  • وقتی انگیزه‌ای بلندمدت و معنادار و برنامه‌ای برای رسیدن به آن داری

وقتی پرمشغله‌تر هستیم مجبوریم برنامه‌ریزی کنیم. به هر حال کلی پروندۀ باز روی میز داریم و تنها خودمان مسئول انجام دادنش هستیم.

نمی‌توانیم جا بزنیم. نمی‌توانیم بی‌خیال اهدافمان یا نیازهای روزمره شویم. مجبوریم انجامشان دهیم. پس به برنامه‌ریزی نیاز داریم.

برنامه‌ریزی باعث می‌شود ناخودآگاه خط قرمزی روی تنبلی‌ها و اهمال‌کاری‌ها بکشیم. بهانه‌تراشی را کنار بگذاریم و کاری انجام دهیم. البته نه هر کاری.

  • وقتی روش درست انجام دادن کارها را یاد می‌گیریم

خلاقیت مثل شیرۀ گلی که وقتی بین انگشتانمان فشارش می‌دهیم بیرون می‌زند، وقتی تحت فشار هستیم گل می‌کند و خودی نشان می‌دهد.

برای کارهایی که همیشه به یک‌شکل انجامشان می‌دادیم حالا هزاران راه متفاوت به ذهنمان می‌رسد که باعث می‌شود کار را راحت‌تر، در مدت زمان کمتر و با بهره‌وری بالاتر انجام دهیم.

حالا می‌فهمیم بیشتر از آنچه انتظار داشتیم مهارت داریم. درست مثل مادری که ضعف‌های فرزندش را نمی‌بیند، دیگر وقتی برای دیدن نقاط ضعفمان نداریم و از کاستی‌ها فاکتور می‌گیریم. چون فقط روی انجام شدن کار متمرکزشده‌ایم.

و به این ترتیب زمان مثل ژله‌ای نرم که در آفتاب قرارگرفته باشد، کش می‌آید و بیشتر می‌شود.

اما وقتی دل‌مشغولی نداشتن زمان کافی می‌مانیم، نه متوجه گرمای انگیزه‌ای می‌شویم که می‌تواند زمان را بیشتر کند و نه به این واقعیت توجه می‌کنیم که زمان ثابت نیست و به قدر همت ما بیشتر می‌شود.

اینستاگرام ناهید عبدی

پاسخ دهید