زندگی مثل شطرنج‌بازی است

در هر دو گمان می‌کنی بازی جدی است اما گاهی بی‌گدار به آب می‌زنی و آن را جدی نمی‌گیری.

گاهی پیش می‌آید که در هر دو مات می‌شوی. انگشت به دهان مات و مبهوت می‌مانی و دیگر مجالی برای حرکت کردن تا ته بازی نداری.

با هر حرکت از طرف مقابل مجبوری حرکت کنی. بی‌حرکتی مساوی مرگ و شکست است.

صحنۀ زندگی مانند صفحۀ شطرنج سیاه و سفید است مگر آنکه از پای محدودۀ روبرویت بلند شود و بزرگ‌تر و بیشتر ببینی.

در هر دو منابع و مهره‌های محدودی به تو داده می‌شود. با یکی می‌تازی، با یکی مراقبه می‌کنی، با یکی فخر می‌فروشی و با یکی بدون محدودیت پیش می‌روی.

گاهی برنده می‌شوی بدون آنکه به قدر ذره خاکی که باد تکانش می‌دهد مؤثر باشی؛ و گاهی پیروز می‌شوی و به قدر طوفانی بی‌ملاحظه و وظیفه‌شناس دنیایی را به هم می‌ریزی و حسابی سروصدا می‌کنی.

در هر دو با حریفی جدی بازی می‌کنی. در شطرنج با دیگری و در بازی زندگی با جدی‌ترین حریف یعنی خودت.

در هیچ‌کدام نمی‌توانی درجا بزنی، بازی را به هم بریزی یا زودتر از موعد تمامش کنی. فرصتی برای افسردگی کردن خودت یا به هم زدن بازی نداری.

دو راه بیشتر پیش رو نداری. یا موفق می‌شوی یا شکست می‌خوری. جز این هر چه هست ساختۀ ذهن توست نه واقعیت.

بعضی مهره‌ها را که از دست می‌دهی دیگر نمی‌توانی برای بازگشتشان کاری کنی. بهتر است بر روی بقیۀ بازی متمرکز بمانی تا اینکه غصه‌دار باخت‌هایت ادامه دهی.

گاهی بازی می‌کنی تا لحظات بهتری برای دیگران فراهم کنی. در اینجاست که رقابت و شکست و پیروزی با همۀ ابهتش رنگ می‌بازد و روحت اوج می‌گیرد.

چیدمان مهره‌ها هیچ‌وقت مثل قبل نمی‌شود. مجبوری با آشفتگی و غیرقابل‌پیش‌بینی بودن ادامه دهی.

گاهی مجبوری برای خودت بازی کنی. بدون توقعی برای بردن یا ناراحتی برای باختن.

گاهی برد و باخت معنایی متفاوت به خود می‌گیرند. گاهی باختن از هر بردی دل‌چسب‌تر است. وقتی می‌خواهی عامدانه لبخند رضایت را به صورتی بنشانی.

در هر دو گاهی بی حضور حاضر می‌شوی. جسم هست روح نیست. نگاه هست اما خالی و متروک است.

در هر دو باید هرلحظه تصمیم بگیری. تصمیمی برای حرکت بعدی و بازی بهتر. تصمیمی خفیف و کند و رو به عقب یا تصمیمی تنومند و بی‌پروا روبه‌جلو و به دل سرنوشت.

اگر تقلب کنی ممکن است مچ تو را بگیرند و بزرگ‌ترین سرمایه‌ات را تا انتهای بازی از دست بدهی.

سرمایه‌ای به نام اعتماد.

و شاید مهم‌ترین تفاوت زندگی با شطرنج‌بازی این باشد که:

تنها یک‌بار می‌توانی بازی کنی.

اینستاگرام ناهید عبدی

پاسخ دهید