نوشتن کتاب؛ با یا بی‌ تکلف؟

افرادی هستند که خیلی درگیر حساب‌وکتاب کردن نمی‌شوند.

وقتی مسئله‌ای پیش می‌آید همان کاری را انجام می‌دهند که در آن لحظه فکر می‌کنند درست‌تر است.

آن‌ها به ناخودآگاهشان که گاهی هم اسم شهود روی آن می‌گذارند اعتماد می‌کنند و وارد کار می‌شوند.

اگر قرار باشد این افراد قلم‌ به ‌دست بگیرند و بنویسند، احتمال زیادی وجود دارد که همین رفتارها را هم در نوشتن از خود بروز دهند.

وقتی قلم را روی کاغذ می‌گذارند، قلم می‌لرزد و جلو می‌رود و هر آنچه در آن لحظه به ذهنشان می‌رسد روی کاغذ می‌ریزد.

همین نویسنده‌ها، احتمالاً با دوباره‌نویسی و ویرایش کردن هم چندان میانۀ خوبی ندارند.

چراکه کماکان گمان می‌کنند آنچه به ذهنشان رسیده در بهترین حالت مستقیم روی کاغذ ریخته شده است. پس دلیل برای تغییر دادنش وجود ندارد.

چرا؟

چون چنین نویسندگانی درگیری ذهنی خاصی برای قضاوت خوانندگان ندارند. اگر از آن‌ها سؤال کنید برای چه می‌نویسند، به شما خواهند گفت: «برای خودم می‌نویسم» یا «برای نوشتن می‌نویسم.»

با برداشتی از کتاب زیبای اُرهان پاموک به نام «با و بی‌تکلف»، می‌توانیم این نویسندگان را نویسندگان بی‌تکلف بنامیم.

  • نویسندگانی که خودانگیخته می‌نویسند.
  • از نوشتن لذت می‌برند.
  • درگیر حاشیه‌های کار نمی‌شوند و به اصل نوشتن می‌پردازند.
  • درگیری ذهنی کمتری در رابطه با خوانندگان دارند و بیشتر درگیر افکار خودشان هستند.

نقطۀ مقابل این نویسندگان، نویسندگان با تکلف هستند که زیاد حساب‌وکتاب می‌کنند. روی انتخاب کلمات و جملات و مفاهیم وسواس به خرج می‌دهند و برایشان مهم است که خواننده نوشته‌هایشان را چگونه می‌خواند و می‌فهمد و قضاوت می‌کند.

 

وقتی نویسنده‌ای درگیر نوشتن کتاب می‌شود، شاید یکی از سؤالاتی که به ذهنش برسد این باشد که چگونه بنویسم؟ با یا بی‌تکلف؟

آیا لازم است روی تک‌تک واژه‌ها دقیق شوم و آن‌ها را با وسواس انتخاب کنم؟

بهتر نیست کاملاً خودانگیخته بنویسم و هر آنچه به ذهنم می‌رسد را بدون حاشیه روی کاغذ بیاورم؟

آیا لازم است با برنامه‌ریزی دقیق و منظم و ساختاربندی شده پیش بروم؟

بهتر نیست بدون آنکه نگران نظر خواننده باشم جاهایی از متن را به سبک خودم و متفاوت بنویسم؟

می‌توان گفت جواب همۀ این سؤالات متناقض، یکسان است: بله.

جذاب‌ترین کتاب‌هایی که می‌خوانیم همان‌هایی هستند که با وسواس و رعایت ظرافت‌های کلامی نوشته‌شده‌اند. درعین‌حال کاملاً طبیعی و فی‌البداهه هستند.

پس بهترین جواب برای این سؤال که «با یا بی‌تکلف بنویسم؟» این است که: «با و بی‌تکلف بنویسیم.»

مجموعه مطالب آموزشی نوشتن کتاب

عضویت در کانال تلگرام ناهید عبدی

پاسخ دهید