قانون اینرسی و نوشتن کتاب

از قانون اینرسی به یاد داریم آنچه در حرکت است تمایل دارد به حرکت کردن ادامه دهد و چیزی که در حالت سکون است، متمایل به ماندن در همان حالت است.

قانون اینرسی انسانی هم اغلب اوقات تأییدی بر همین قاعده است:

وقتی شروع به حرکت در مسیری می‌کنیم، ادامه دادن حرکت برایمان ساده‌تر می‌شود و وقتی در حالت سکون به سر می‌بریم، شروع حرکت هرلحظه سخت‌تر.

به همین دلیل است که وقتی حس می‌کنیم در حالت سکون و بی‌تحرکی گرفتارشده‌ایم، باید برخلاف میل ذاتی‌مان عمل کنیم و آگاهانه خود را وادار به حرکت کردن کنیم.

تا وقتی حرکت کردن و پیش رفتن ارزشمند است که مداومت و پیوستگی داشته باشد.

به نوشتن کتاب فکر می‌کردم و از مزیت‌هایی که این کار برایم ایجاد کرده، می‌نوشتم.

یکی از مواردی که حس کردم می‌تواند مؤید تمایل به حرکت مداوم برای ما باشد، اصرار به نوشتن است.

نوشتن به ما این امکان را می‌دهد که هدفمند یاد بگیریم، به صورت هدف‌گذاری شده به دنبال آموزه‌های جدید برویم و آموخته‌هایمان را هم هدفمند خرج کنیم.

هر نوع نوشتن خصوصاً نوشتن کتاب، ما را در سیکلی مداوم از یادگیری و یاد دادن قرار می‌دهد به طوری که با انجام دادن آن، اینرسی حرکتی را بیشتر از هر زمان دیگری احساس خواهیم کرد.

از کارکردهای مهم نوشتن این است که میزان جذب شدن مطالب و نحوۀ تبدیل کردن آن‌ها را به مطالب جدیدتر امکان‌پذیر می‌کند و این کار را با توجه به واقعیت مهم اشاره‌شده انجام می‌دهد که همۀ ما قابلیت جذب محدودی داریم.

نمی‌توانیم اطلاعات را بدون ملاحظۀ میزان جذب آن‌ها، تغذیه کنیم.

تغذیه کردن ذهن بیش از ظرفیت آن، باعث اشباع شدن اطلاعات می‌شود و این نوع اشباع شدن نه‌تنها کمک‌کننده نیست که فلج‌کننده است.

یکی از مهم‌ترین هنرهای ما، تبدیل کردن است.

وقتی بعد از تغذیۀ موارد جدید و یادگیری‌های تازه شروع می‌کنیم آن‌ها را با دانسته‌های قبلی و تجربیات خود ادغام می‌کنیم و به صورت نوشته‌هایی در قابل یادداشت‌های روزانه، مقاله، پست وبلاگ یا مهم‌تر از آن‌ها، به صورت محتوای کتاب درمی‌آوریم، درواقع به خودمان کمک کرده‌ایم که از انباشت بیهودۀ اطلاعات جلوگیری کنیم.

از طرفی وقتی حرفی برای گفتن نداریم و ارزش کاغذ سفیدِ پیش رویمان را بالاتر از سیاه‌کاری‌هایی می‌یابیم که قرار است روی آن انجام دهیم، درواقع به خودمان یادآوری می‌کنیم که برای برون ریزی‌های ذهنی تازه، نیاز به درون‌ریزی ذهنی داریم.

می‌فهمیم که اینرسی سکون گریبان افکارمان را گرفته و وقتش رسیده دست به کار تقویت ذهن خود شویم.

عضویت در کانال تلگرام ناهید عبدی

پاسخ دهید