تجربه‌ای متفاوت از گذر زمان

تجربه‌ای متفاوت از گذر زمان

ما گذر زمان را با سرعت یکسانی تجربه نمی‌کنیم.

بعد از خواندن متن زیبای «مبهوت شتاب زندگی» از روز نوشته‌های معلم خوبم محمدرضا شعبانعلی، کنار جاده ذهنم ایستادم و سرعت حرکت خودم را نگاه کردم.

از شتاب زندگی‌ام مبهوت شدم و جهت مخالفی که به‌سختی در حال پیمودن آن است.

وقتی انگیزه‌ای از جنس سرطان داریم، روزها در راه هستیم و شب‌های روشن‌تر از روزها را زندگی می‌کنیم.

گاهی لازم است به خود یادآور شویم، زمان هم یک قرارداد انسانی است.

عملاً کند شدن یا شتاب گرفتن آن در پس معنایی که در جستجویش هستیم تعریف می‌شود.

در تلاش برای صاحب اثر بودن، ثانیه‌ها کند و ارزشمند می‌شوند و زمان شتاب می‌گیرد.

وقتی از قانون نانوشته «دویدن تا مرگ» فاصله می‌گیریم، دستمان را جلوی گذر زمان گرفته، آن را نگه می‌داریم و بامعنایی تازه، بازآفرینی‌ می‌کنیم.

یادگیری با ناهید عبدی در تلگرام

موارد مشابه

404