چگونه موقعیت‌ساز باشیم؟

بعضی‌ها مثل صفحه قدردانی کتاب‌ها هستند؛ نبودشان چندان مهم نیست، بودنشان هم نهایتاً حال یک نفر را خوب می‌کند.

اما برخی مثل قلم برای نویسنده هستند؛ هرچقدر هم قوی باشیم باید از گذر موقعیت خلق‌شده توسط آن‌ها، بودنمان را تجربه کنیم.

فکر کردم شاید، موقعیت مثل صحنۀ تئاتر باشد که در لحظه، خلق و نابود می‌شود. کسی این مجال را می‌بیند که تنها به دنبال فرصت‌یابی نیست و همواره سعی می‌کند آغازگر باشد.

یک ذهن آماده و نگاهی جستجوگر، موقعیت خوب را تشخیص می‌دهد. کسی که با حضور ذهن کار نمی‌کند، ثانیه‌ها برایش همزاد یکدیگرند.

از گذر تمرکز بر دیگران، انگیزه‌ای برای خلق موقعیت‌ها به دست می‌آوریم که شاید فقط با تمرکز بر خواسته‌های خودمان نمی‌توانستیم آن را کسب کنیم.

یک‌ راه خوب برای خلق موقعیت، رهایی از گزینه‌های پیشین است. وقتی می‌توانم به گزینه ب فکر کنیم که بدانیم از بند گزینه بی‌خاصیت الف رها شده‌ایم.

موقعیت

به‌هرحال گاهی سعی می‌کنیم فرا بشری فکر کنیم. در این مواقع اغلب موقعیت‌ها را خلق نمی‌کنیم، آن‌ها را می‌کشیم. بسیاری از فرصت‌ها این‌قدر عادی و به ما نزدیک‌اند که نمی‌توانیم آن‌ها را ببینیم.

وقتی افسار ذهن و فکرمان را رها می‌کنیم و اجازه می‌دهیم خود واقعی‌اش را بازی کند، آنگاه موقعیت‌ها خلق می‌شوند.

پرسه‌های بی‌قیدانه افکار، راهی برای ایجاد موقعیت‌های جدید است.

یادگیری با ناهید عبدی در تلگرام

پاسخ دهید