جذابیت ما چقدر است؟

کجای طیف جذابیت ایستاده‌ای؟ این سؤالی است که اکثراً از خود نمی‌پرسیم برای همین است که دوروبرمان را این‌قدر آدم‌های نچسب و حوصله سر برگرفته‌اند. آدم‌هایی که شادی‌های مختصر و غم‌های پیوسته و بزرگ دارند، از عالم جذابیت فرسنگ‌ها فاصله‌دارند. گمان می‌کنم جدیت رابطه غیرمستقیمی […]

ادامه ی مطلب

عادت مضحک رانندگی

هیچ‌وقت رانندگی آدم‌ها برایم عادی نمی‌شود. اینکه با جدیت سرشار پشت فرمان بنشینی، ماشین حرکت کند و بی‌تحرک به جلو خیره شوی، همیشه برایم مضحک بوده است. ما آدم‌ها، طوری در قالب رفته‌ایم انگار از ازل سوار بر ماشین آفریده‌شده‌ایم و هستی انسان، پشت فرمان […]

ادامه ی مطلب

چگونه موقعیت‌ساز باشیم؟

بعضی‌ها مثل صفحه قدردانی کتاب‌ها هستند؛ نبودشان چندان مهم نیست، بودنشان هم نهایتاً حال یک نفر را خوب می‌کند. اما برخی مثل قلم برای نویسنده هستند؛ هرچقدر هم قوی باشیم باید از گذر موقعیت خلق‌شده توسط آن‌ها، بودنمان را تجربه کنیم. فکر کردم شاید، موقعیت […]

ادامه ی مطلب

زیر پوست مترو

تابه‌حال نشده فیلمی را ببینم و بیشتر از صحنه‌های نمایش، حرکات دوربین در پشت‌صحنه و کارگردان را نبینم. وارد مترو هم که می‌شوم، تونل کنده‌شدۀ عریان را می‌بینم و در پیچ‌ها همان سنگ‌هایی که به‌سختی جابه‌جاشده‌اند. از این‌ها که بگذریم، گمان می‌کنم زیر پوست آدم‌ها […]

ادامه ی مطلب

تجربه‌ای متفاوت از گذر زمان

ما گذر زمان را با سرعت یکسانی تجربه نمی‌کنیم. بعد از خواندن متن زیبای «مبهوت شتاب زندگی» از روز نوشته‌های معلم خوبم محمدرضا شعبانعلی، کنار جاده ذهنم ایستادم و سرعت حرکت خودم را نگاه کردم. از شتاب زندگی‌ام مبهوت شدم و جهت مخالفی که به‌سختی […]

ادامه ی مطلب

چرا به سرطان نیاز داریم؟

این روزها داستان افراد زیادی را می‌شنوم که با سرطان دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اغلب آن‌ها به طرز شگفت‌آوری در کوتاه زمان تغییر می‌کنند و دست به انجام کارهای موردعلاقه‌شان می‌زنند. سعی می‌کنند با هر آنچه در وجودشان دارند زندگی کنند. انگار روزهای باقی‌مانده زندگی برایشان […]

ادامه ی مطلب