بسیاری از انسان‌ها حتی تا سنین بالا نمی توانند به این مهم پی ببرند که علاقه واقعی آن‌ها چه چیزی است.

اغلب افراد، پی بردن به علاقه واقعی‌شان را در گرو یک فرآیند پیچیدۀ کشف و شهود می‌دانند.

واقعیت این است که معمولاً علاقه به صورت یک گوهر وجودی پنهان و با یک نام مشخص در ضمیر ناخودآگاه ما وجود ندارد.

در بسیاری از مواقع، در مسیر حرکت، علاقمندی ایجاد می‌شود.

اگر می‌خواهیم به علاقۀ واقعی خود پی ببریم، بهترین کار این است که دست به عمل بزنیم. کارهای مختلفی را که تا حدی از عهدۀ آنها برمی‌آییم انجام دهیم.

در فرآیند سعی و خطا، می‌توانیم به نتایج ژرفی دربارۀ علایقمان برسیم.

هیچ‌گاه با تمرکز صرف و غرق در خود شدن، نمی توانیم زوایای مختلف از شخصیت‌مان را بشناسیم.

خودشناسی

پی بردن به علایق، در سایه عمل کردن اتفاق می‌افتد.

یادگیری با ناهید عبدی در تلگرام

دسته بندی شده در:

برچسب شده در: